17 Mayıs 2009 Pazar

Serendip*


"17 Mayıs 2002" tarihini taşıyan eski bir "ilk mektup"tan taşan hâtırâların hâlâ zihnimden silinmediyse, "Zeynep'e, vapurlardan beşik yapma hayâllerimin hep tek ortağı" kaldığın içindir.. Varsın, hep ellerinde taşıdığın taze papatyaların, artık toprağında bayraklaşsın..

-mka-


Serendip..!

Cümlemin başı, sonu,
Evveli, âhiri,
Yokluğumun ıssız kenti,
Ömrümün sayhâsı;
Rengine boyandığım serencâmım..

Harf harf adını yüreğime kazıdığım,
Lâl-û ebkemlerin Şehr-i yârı..
Heybemde senden başka yok bir azığım,
Bir sen varsın içimde,
İçim ise, bir filbahar mateminde..

Görmüyor gözlerim,
Duymuyor kulaklarım..
Öyle bir sen/sin ki ben/de
Kaybettim kendimi bir sen/in benliğinde..
Kimse/siz/liğin dehlizlerinde..

Serendip..!

Bilinmezim, sızım,
Mahrem sırrım..
Ne vakit ki bir visâl gördüm,
Bildim sol yan boşluğumdaki sancıyı..
Bildim doldurulmaz yanımı taşıdığını..

Serendip..!

Ey kelimeler kitabının sırrı,
Var mıdır hüznümün sende karşılığı?
Kaç kulaç daha adımlamalı sana varmaya,
Kaç ölüm karşılar sende bir baharı..

..artık gecenin en zifirisinde uğurluyorum düşlerimi,
Yitikliğimi alnıma kara çalarak..
Ellerimde senden arta kalanların kimsesizliği,
Boğuluyorum kendi yalnızlığımda savrularak..

Serendip!

Gidiyorum artık, yoksulluğuma yeni yokluklar bağışlayarak..

...
(Ne söz, ne teselli, ne yorum, ne mesaj ve ne de temennîye açık olamayacak kadar kendimden olan bu "hâl"e -haricen ve tevâfuken- tercümân olan "Serendip" şiirinin yazarı Demet YILMAZ'a, şiiri yayımlamama muvâfakat ettiği için teşekkür ederim..)

11 Mayıs 2009 Pazartesi

Şehir

Ne ben İstanbul’a, ne İstanbul bana yâr olsun,
Dostluğu sana kalsın, sen gibi ağyâr olsun,
Benim derdim ne sen’i, ne de yedi tepesi;
Pier Loti’de sıcak çay, ömrüme bir kâr olsun..

-mka-


Ve artık.. Yine bir İstanbul gecesinde;

Karaya çal vedalarını,
Sırtıma yüklediğin dağları,
Bir bir bırakıp zemheride efkârları;
Sahipsizsin hâtıraların kadar, sen de
..*

*Med-Cezir

10 Mayıs 2009 Pazar

Annem

Aşk değildi asla; o zaman ne ki, benim derdim?
Özledim o yerleri, orada hep “annem” derdim..

-mka-